Pershie
Szłyśmy przez uliczkę do domu. Było już południe. Byłam na boso, miałam mokre nogi, a japonki, które miałam zapadałyby się pod żwir.
-Fajnie było, co? - przerwałam ciszę.-Lody były pyszne.
-Tak. - odpowiedziała zamyślona.
-Sennie? Sennie?! Haaalooo? - patrzyłam na zamyśloną przyjaciółkę. Czułam lekki strach, przeszły mnie ciarki po plecach...miała taki nieobecny wzrok...bałam się, że mogło jej się coś stać. Martwiłam się.
-Tak?
-Ufff...heh, nic. - zaśmiałam się głupio zniżając głos.Dalej szłyśmy już nic nie mówiąc.
-Ciekawe, o czym ona myśli?Może...nie, to nie wchodzi w grę...a jednak! Patrzy się gdzieś daleko, nie mówi nic...zakochała się! Tak, jestem pewna! - Myślałam o Sennie.
-Sennie, ej, a...bo...ty, no wiesz, jesteśmy przyjaciółkami, powiedź o co...ehem...kogo chodzi? - wyszczerzyłam się do niej.
-Co? -stanęła. - O co Ci chodzi?
-No, wiesz. Zakochałaś się. - miałam wzrok jak sęp, czekający na swoją ofiarę. Z cierpliwością stałam i patrzyłam na nią, aż się złamie i powie o kogo chodzi.
-W nikim się nie zakochałam.
-Oj, no weź, powiedź!
-W nikim się nie zakochałam. - powtórzyła z naciskiem.
-To o co chodzi! - wkurzyłam się...powinna mi powiedzieć.
-Chcesz wiedzieć?! Chcesz? - była już lekko zdenerwowana jak i ja.
-Tak! Nie chcę, żeby między nami były tajemnice! Ale...przepraszam cię...nie chciałam cię rozgniewać... - umilkłam.
-Nie. Masz prawo wiedzieć. Chodzi o to, że ja ci o czymś nie powiedziałam. - cierpliwie czekałam, aż cisze przerwie jakaś nowa tajemnica, o której oczywiście nie wiem.-Chodzi o to, że...trudno mi to mówić, bo jesteś moją przyjaciółką...ale...
-No mów, bo już nie wytrzymam! - stałyśmy obok naszego domu, niedaleko ławeczki.
-Chodzi o to, że ja jadę na 3 dni do rodziców! - powiedziała bardzo szybko.
-Co? - ze zdziwieniem patrzyłam na jej jasną twarz. -Co? - powtórzyłam. - I o to całą drogę się do mnie nie odzywałaś? Tylko o to? To tylko trzy dni. - powiedziałam z naciskiem na "tylko".
-Aż trzy dni bez ciebie. - usiadła na ławkę. - Wiesz jak cię bardzo lubię, jesteś moją siostrą niemalże.
Jesteśmy nierozłączne, nie wytrzymam bez ciebie, będzie mnie ciekawić co robisz i w ogóle...
-Wiem. Ale przecież mogę pojechać z tobą. Jeżeli chcesz.
-Chcę! Myślałam, że idziesz do Rotatey. - powiedziała cicho.
-Miałam iść do niej na dwa dni, ale...tak w ogóle kiedy wyjazd? Bo wiesz, miałam iść się nią zająć.
-Wiem. To pojedziesz ze mną?
-Kiedy wyjazd? - ponowiłam pytanie.
-Za tydzień.
-Mamy mnóstwo czasu! Zdążymy się zająć Rotą, jutro do niej pójdziemy, okej? - uśmiechnęłam się i przytuliłam Sennie.
Weszłyśmy do mieszkania. Czekała na nas tam mała niespodzianka...
-Terrie! - Krzyknęłyśmy na zwierzę siedzące nad wielkim akwarium z rybkami.
-Ty okropny kociaku - zdjęłam kota z komody i położyłam na ziemi. - Fe! Zły kociak, idź, fe, idź! -poganiałam kota, żeby szedł na posłanie, ale on siedział i lizał łapkę. Po chwili wstał i poszedł na swoje posłanie. Policzyłam rybki. - 17, żadnej nie zjadł.
-Uff...przepraszam cię. Mój kot, zjadłby twoje rybki...-Sennie objęła mnie w pasie i patrzyła na rybki.-Przepraszam...
-Nic się nie stało. - odwróciłam się i objęłam przyjaciółkę.
Zjadłyśmy kolację, nakarmiłyśmy Terrie i poszłyśmy się umyć.
Myjesz włosy? Ja się w ogóle cała wykąpie. - wykrzywiłam usta w najmilszy uśmiech jaki potrafiłam zrobić i wysłałam go do Sennie.
-Jesteś urocza - zaśmiała się, ale to nie był śmiech ironiczny, chyba naprawdę tak uważała.
-Ty też. - przytuliłam ją.
-Ok, idziemy się kąpać. Bierzesz prysznic? Czy kąpiel?
-Kąpiel, po mnie możesz, jak chcesz. Będę szybko.
-Nie, wezmę prysznic, zmęczona jestem. - odparła i zdjęła ręcznik. Miała całkiem ładne kształty,delikatne rysy twarzy...w ogóle cała była zgrabna. Włosy tak ślicznie opadały jej na kark. Miała krótką fryzurę, ale odchyliła głowę i wtopiła ręce we włosy, żeby wytrzepać z nich piach. Kilka małych ziarenek upadło na podłoże w kabinie prysznicowej.Wzrok sam poleciał na jej...sporej wielkości biust.
-Boże, gdzie ja patrzę...- zła na siebie, że patrzyłam na przyjaciółkę od takiej strony, cała się zarumieniłam.
Odkręciłam kran. Czekałam aż woda wypełni około 4/6 wanny.
-Ok, to idę pod prysznic. - odpowiedziała, po czym weszła do kabiny.
-Okej. - starałam nie patrzeć się na jej nagie ciało...wiem, jesteśmy dziewczynami, nie raz kąpałyśmy się w tym samym czasie, ale nie chcę, aby Sennie pomyślała, że jestem jakaś...
- Podasz mi szampon do włosów? - z moich rozmyśleń wyrwał mnie głos przyjaciółki.Nie słyszałam za wiele, bo miała odkręcony kran, a ona prysznic.
-Słucham? Nic nie słyszę! - powiedziałam głośno.
-Szampon! - Powtórzyła. Wzięłam różową buteleczkę z szamponem i otworzyłam drzwi od kabiny.
-Proszę...-podałam przyjaciółce kosmetyk. Trzymałam go w ręce, a drugą dotykałam drzwi od kabiny. Ręcznik zsunął mi się i stałyśmy przed sobą całkiem nagie. Obie wpatrywałyśmy się sobie w oczy...zastygłyśmy w bezruchu. Uwolniłam z uścisku butelkę, którą obie trzymałyśmy, zaśmiałam się pusto i powoli zsuwałam się chcąc dostać ręcznik. Szybko się owinęłam, zamknęłam jej drzwi i z twarzą czerwoną niczym dojrzała truskawka usiadłam na krawędzi wanny.Milczałyśmy. Woda wypełniła oczekiwaną przeze mnie część wanny. Weszłam.Poziom wody podniósł się, a ja, cała zatopiona w wodzie szybko namydliłam, aby nie było widać mi biustu. Upłynęło z 10 minut.
-Podasz mi ręcznik. - zapytała mnie Sennie.
-Jestem w wannie. - obydwie doskonale wiedziałyśmy co się teraz stanie. Musiała wyjść spod prysznica.
Wyłoniła się zza drzwi. Kropelki wody ociekały po jej twarzy, biuście, brzuchu, nogach...zniżyłam się w wannie, aby mnie aż tak nie widziała.Odchyliła się do tyłu i potrząsnęła włosami. Krople wody spadały na ziemię. Wzięła ręcznik i owinęła je w turban, potem wzięła drugi, większy i wycierała się powoli. Nie mogłam oderwać od niej wzroku i zanurzyłam się do poziomu nosa. Cała czerwona patrzyłam na nią, a ona już była okryta ręcznikiem. Wytarła sobie twarz, podpięła suszarkę do gniazdka i włączyła ją. W kilkadziesiąt minut była już cała sucha. Założyła bieliznę, pokremowała się balsamem, nogi kremem do stóp, a twarz specjalnym wywarem domowej roboty na cerę wrażliwą. Szczerze nie ukrywam, że patrzyłam jak potrząsa tyłkiem ruszając się po różne kosmetyki.
Wyszłam z wanny, zrobiłam dokładnie to samo co Sennie, a ona poszła w tym czasie w lekko zielonym szlafroku na dół zrobić nam kolację. Byłam sama w łazience, szybko powtórzyłam czynności przyjaciółki, tnz. osuszyłam się i pobalsamowałam. Ubrałam ciemnożółte majteczki w pionowe paski i taki sam stanik do kompletu. Senni miała identyczny na sobie, ale brązowy. Często kupowałyśmy podobne ubrania w innych kolorach. Ubrałam liliowy szlafrok i poszłam na dół.
-Mmmm...ale zapach, co to? Gorąca czekolada i gofry? Kocham Cię, chyba się ożenię z taką dobrą kucharką! - powiedziałam z uśmiechem.
-A ja z taką świetną masażystką -obie w dobrym humorze usiadłyśmy w salonie przed telewizorem.
Plan domu:
I oczywiście mnóstwo innych mebli. Jak już mówiłam, siadłyśmy na kanapie przed telewizorem, jadłyśmy gofry i piłyśmy gorącą czekoladę. Spędziłyśmy miły wieczór.
-Pozmywam, nie musisz, wystarczy, że zrobiłaś pyszne gofry. - wyjęłam talerz z rąk Sennie.
-Dziękuję. - odparła. - Ja pójdę pościelić łóżko.
-Dobrze, dziękuję. - wzięłam ze stołu dwa talerze, miseczkę z resztką polewy, dwa kubki, sztućce i serwetki. Włożyłam wszystko do zlewu, a zużyte chusteczki wyrzuciłam do kosza. Pozmywałam naczynia i poszłam na górę. Pogasiłam wszystkie światła, zostawiłam tylko energooszczędną, małą lampkę w przedpokoju dla kota, żeby nie zepsuł czegoś po ciemku. Delikatnie otworzyłam drzwi, żeby nie obudzić Sennie, jednakoż ona leżała na łóżku i pisała wpis do pamiętnika.
-O, ja też napiszę - powiedziałam bardzo cichutko, po czym wyjęłam z komody swój gruby, pastelowy pamiętnik. Wyjęłam z kubka na długopisy kolorowy żelopis i usiadłam na biurku. Zaczęłam pisać. Spędziłyśmy na notowaniu chyba z 15 minut. Po skończonej pracy odłożyłam swój i Sennie obok siebie i położyłam się obok niej. Spałyśmy razem w jednym łóżku, dziewczyny to wszystko robią razem, a przecież ja lub Sennie nie będziemy spały na podłodze. Opcja spania w jednym łóżku pasowała nam obu.
-Śpisz od ściany? - zapytałam.
-Tak, a co jutro masz zamiar robić? Chcę cię porwać na koktajl mleczny. - uśmiechnęła się.
-A to jak tak to spoko. - nie pozostałam jej dłużna. Położyła się od ściany. Miała czerwoną piżamkę ze smokiem, a przy dekolcie, nogawkach, rękawkach i zakończeniach miała czarny pasek z satynowego materiału. Zgasiłam lampkę i zajrzałam do szafy. Wyjęłam z półki jasnoszarą piżamkę z niebieskimi balonikami. Zamknęłam szafę, odchyliłam kołdrę i z błogim uczuciem wtopiłam się w puchową pościel. Zgasiłam miodową lampkę i poszłam spać. Nagle coś sobie uświadomiłam...
-Dobranoc. - wyszeptałam. Odpowiedziała mi głucha cisza. Sennie już spała, byłam z tego powodu szczęśliwa. Ja też zasnęłam.
Następnego ranka obudziłam się o 4 rano. Wstałam, umyłam się, ubrałam w szlafrok i poszłam na dół nakarmić kota i rybki. Obejrzałam trochę telewizji, ale wyłączyłam, bo były same nudy. Była za 12 piąta.
Zrobiłam rybę w panierce, ziemniaki, surówkę z marchewką i jabłkiem. Wycisnęłam sok pomarańczowy ze świeżych (no może już nie takich świeżych, bo kupionych wczoraj rano) owoców i zaniosłam to wszystko na tacy do naszego pokoju. Położyłam na stoliku i otworzyłam okno.
-Dzień dobry. Posuń się troszkę, zjemy śniadanko. - powiedziałam po chwili, gdy przyjaciółka otworzyła swoje piękne oczy.
-Cud nie kobieta, dziękuję. - powiedziała i odsunęła się, abym mogła wejść.
-Dzisiaj chciałaś iść ze mną na koktajl... może po drodze odwiedzimy Roette? - powiedziałam wbijając widelec w panierkę ryby.
-Okej. Kupimy jej delicje, winogrona i pare innych drobiazgów. Ponoć lody są dobre na gardło, to jej kupimy. Jaki lubi smak? Truskawkowy? - zapytała pijąc sok. - Pyszny sok. Pomarańcze z warzywniaka Tomaret?
-Z wałrzyłniaka, dłokładłnie. - zaśmiałam się z rybą w ustach. - A ty nłe chcełsz jechłać zeł młą do mojeł babłci? - zapytałam, biorąc kolejny kęs ryby.
-Chcę, pewnie, że chcę! - Sennie miała dość kultury, aby nie mówić z pełnymi ustami, nie to co ja. Zjadła swoje ziemniaki, a ja swoją surówkę.
-Mogę trochę ziemniaków? Mogę trochę surówki? - powiedziałyśmy równo, po czym zaśmiałyśmy się. Prawie udusiłam się rybą! Ale jednak było fajnie. Wymieniłyśmy się ziemniakami i surówką. Zjadłyśmy i wypiłyśmy wszystko.
-Pozmywasz? Bo ja mogę. - oczywiście, powiedziałabym "tak", ale nie chcę, żeby przyjaciółka miała częsty kontakt z wodą. Chociaż dzieliłyśmy się obowiązkami, ( ja myłam okna, ona podłogi, ja wieszałam pranie, a ona prała itp.) to w sprawach zmywania to ja częściej to robiłam. Dlatego ja wczoraj i dzisiaj chciałam pozmywać...jak już mówiłam, wiedziałam, że nielubi wody, częściej bierze prysznic, nic kąpiel, w ogóle ma lekką "alergię" na wodę...tzn. jak długo w niej przebywa, np. moczy nogi, ręce to swędzą ją potem. Dlatego chciałam jej pomóc z tą wodą.
-Nie, nie, nie, ja pozmywam, ty idź się umyj i uczesz. - mrugnęłam do niej. Sennie zrobiła zasugerowane czynności i zeszła na dół.
-Nakarmi...
-Tak i podlałam roślinki, rozwiesiłam pranie...wstałam wcześnie, miałam czas. - nie dałam dokończyć przyjaciółce, wiedziałam, że będzie pytać się o rybki i kota.
-Aha, dziękuję.
-Nie ma za co.
Poszłyśmy na górę, ubrałyśmy się. Ja założyłam farbowaną tunikę, ciemne spodnie, fioletową "kapę", a Sennie brązowy top, u góry wyszywany złotymi perełkami, czarne rurki i beżową bluzę.
Obie wyglądałyśmy fantastycznie. Ja wolałam siedzieć w domu, ale też chciałam odwiedzić babcię i Roette. Najpierw zrobiłyśmy zakupy. Ja poszłam do warzywniaka kupić marchewkę, selera, ziemniaki, por oraz jabłka, brzoskwinie, pomarańcze i gruszki. Sennie zaś poszła do sklepu kupić jogurt, masło, chleb, dwie ryby, kurczaka, panierkę, pieprz, mąkę, delicje i inne słodkości dla Rotatey, bombonierkę dla babci i pięknego tulipana. Kupiła też misę na owoce, bo jedna nam nie wystarcza. Spotkałyśmy się przy fontannie w parku, skąd blisko do domu Roette. Sennie i Rota bardzo się lubiły, miały podobne zainteresowania, często razem biegały i kiedyś nawet u siebie spały. Ja też ją lubię, jesteśmy przyjaciółkami. My wszystkie. Kiedy byłyśmy młodsze zrobiłyśmy sobie "tajną bazę", na małej plaż, malutkiej, gdzie było kilka drzew. Zorbiłyśmy sobie tam domek na drzewie i nazwałyśmy to naszą bazą.
Stanęłyśmy przed żółtym domem z białym płotem. To był dom Rotatey. Zapukałyśmy.
-Cześć wy moje mordki kochane! - Rota otworzyła drzwi i uściskała nas.
-Nie zarażę się? - zapytałam
-Nie, to tylko zatoki i chrypa...myślę, że nie. - mrugnęła. Weszłyśmy do jej domu. Mieszkała w domku parterowym.
Usiadłyśmy na sofie przed stołem.
-Mamy coś dla ciebie, wiemy, że to lubisz. - Sennie dała siatkę ze słodkościami, w tym lodami truskawkowymi, marmoladą, nutellą itp.
-Och, dziękuję, nie musiałyście! - zaskoczona, ale zadowolona, poszła rozpakować pyszotki do szafki.
-Potem do babci? Przejdziemy się? Szkoda brać taxi. To pół kilometra stąd.
- W sumie racja. - odpowiedziałam Sennie. W tym czasie przyszła Rota i przyniosła pyszne ciasteczka.
-Pomóc ci z herbatą? - zapytałam.
-Dziękuję. - uśmiechnęła się.
-Usiądź, pogadaj z Sennie, a ja zaparzę i przyniosę gorącą herbatkę malinową, bo kupiłyśmy. Lepiej idź z nią do pokoju, niech się położy i wygrzeje, dobrze Sennie?
-Tak jest panie komendancie. - powiedziała Sennie a Rota tarzała się po sofie ze śmiechu. Nie ukrywam, ja też się zaśmiałam, lubiłam poczucie humoru u niej. Poszły do jej pokoju, a ja zaparzyłam herbatę. W ogóle miałam się nią zająć przez dwa dni. Już miałam zanieść im herbatę i lekarstwa dla Roty, ale musiałam pilnie skorzystać z toalety. Jednak mogłam nie pić tyle coli...kiedy szłyśmy do Rotatey, wypiłam całą, małą butelkę na 2 razy. Weszłam do łazienki, zapaliłam światło, załatwiłam swoją potrzebę i umyłam ręce...znaczy, próbowałam. Odkręciłam kran i namydliłam ręce. Podłożyłam je pod wodę, dokładnie umyłam i zakręciłam kurek. Woda nie ustała. Nie wiedziałam co robić, spanikowałam. Kręciłam kurkiem długo i na wiele sposobów, aż nagle...wyrwałam go. Byłam w szoku.
-Rota mnie zabije, zepsułam jej kran! - wpadłam w totalną panikę. Zostawiłam wodę, tak jak była i wpadłam do pokoju Roty.
-Sennie, mogłabym cię prosić na chwileczkę? To nic pilnego...Rota, leż sobie, Sennie mi tylko coś pomoże, mokra...eee, znaczy głupia sprawa, zaraz wracam. - porwałam przyjaciółkę i weszłam z nią do łazienki.
-Co? Kranu nie umiesz zark...oł. A...yyy...gdzie ten taki ten no, co się go przekręca? - zapytała.
-Tu...- wyjęłam przed nią kurek, trzymałam go w ręce.
-Eeee...a jak ty toś zrobiła? Bo nie dowierzam.
-No, tak jakoś, pomóż mi! - czułam strach, Rotatey mogła mnie już nigdy nie wpuścić do domu, będzie zła do końca życia. A propos...właśnie weszła do łazienki...
-Pershie, można wiedzieć, co Ty robisz?- zapytała.
-Zakręcam kran, nie widać?
-Wyrwała kurek...-wymruczała Sennie.
-Naprawdę? Udało ci się? - była w szoku.
-Przepraszam, odkupię Ci!
-Ależ nie, próbowałam go śrubokrętem odkręcić, chciałam tego rupiecia wymienić na nowy, bo on już jak sama widzisz, nie zakręca dokładnie wody. - wszystkie zaczęłyśmy się śmiać. Minęła chwila czasu, zanim Rota wymieniła kurek i naprawiła wszystko. Byłyśmy u niej trzy godziny, była już czternasta.
- No to cześć, przyjdziemy dziś wieczorem i jutro i po jutrze i...
- Pershie, daj spokój. No to cześć! Przyjdziemy, jak to już Pershie powiedziała. -mrugnęła.
-Pa dziewczyny, dzięki za miło spędzony czas!
-Paa! - powiedziałyśmy chóralnie. Kierowałyśmy się do mojej babci. Babcia Sennie mieszkała z jej rodzicami i dziadkiem. Moja zaś, mieszkała z dziadkiem, ale na weekend pojechał do Włoch, ponieważ chciał osobiście kupić trzy piękne, drogie obrazy. Osobiście dlatego, że nigdy nie był we Włoszech i dlatego, że tak - jego zdaniem - wyjdzie taniej. Babia została, bo musiała opiekować się swoimi czterema kotami.
Właśnie do niej szłyśmy. Ktoś musiał jej pomóc, a poza tym, odwiedzałyśmy ich co weekend. Zanudziliby się tam sami. Byłyśmy już niedaleko. Wprawdzie 15 metrów od jej domu. Szybko dotarłyśmy do jej mieszkania.
-Cześć babciu! - powiedziałyśmy razem. Sennie mówiła do niej "babciu", bo byłyśmy jak jedna, wielka rodzina. Wszyscy się znali, nawet są przyjaciółmi, to taka "magiczna więź rodzinna".
-Witajcie moje panny!Wejdźcie, proszę. - odsunęła się od drzwi i gestem pokazała, abyśmy weszły do środka.
-Może chcecie pierniczka? - zapytała grzecznie.
-Dziękujemy. - poczęstowałyśmy się.
Poszłyśmy do salonu.
-Babciu, a możemy potem podlać roślinki w ogrodzie? Dużo ich masz, nie podlejesz wszystkich. - zapytałam.
-Oczywiście, dziękuję wam bardzo. - odparła. Miała na sobie różową sukienkę w kwiaty, pasującą do jej blond włosów. Szkoda by było ją ubrudzić w ogrodzie.
-A kotki gdzie? - Sennie uwielbiała się z nimi bawić.
-W sypialni, na łóżku sobie spryciule leżą. - Przyjaciółka pomknęła do sypialni pogłaskać kotki. Ja zostałam i chciałam pomóc babci.
-Pomóc ci coś? Zrobiłaś obiad? Mogę ci ugotować, jeżeli nie zrobiłaś. W ogóle mam coś dla ciebie. - wyjęłam tulipana i bombonierkę. - Proszę.
-Och, dziękuję, jaki piękny! A co do obiadu, to zrobiłam, jeszcze raz dziękuję.
-Nie ma za co. - uśmiechnęłam się.
-Co u ciebie babciu?
-A wszystko dobrze. Wstaw proszę go do wazonu, na parapecie jest. I postaw go na stole. A u ciebie złociutka? I jakbyś mogła to przynieś z kuchni misę, to wystawię czekoladki.
-Dobrze, dziękuję. - posłusznie postawiłam kwiat na stole i poszłam do misę. -Zaraz pójdę podlać roślinki. Pomóc ci coś jeszcze?
-Nie, to na razie tyle. Dziękuję kochanie. - przyniosłam misę i wyłożyłam czekoladki. Ja i babcia zjadłyśmy po dwie. Przyszła Sennie z kotkiem na ręce.
-Chcesz czekoladkę? - zapytała się babcia.
-No jak nie, jak tak! Dziękuję babciu. - powiedziała trzymając kotka.- Włożyłam jej czekoladkę do ust.
-Dzięki, zaraz umyję ręce i pomogę. - powiedziała. Odłożyła kotka do legowiska, a rudy zwierzak szybko pomknął na drapak. Siedziałyśmy i rozmawiałyśmy dwie godziny, Sennie pozywała, ja umyłam wannę i sedes, a teraz szłyśmy podlać roślinki. Babcia siedziała na krzesełku przed wejściem do ogrodu. Sięgnęłam po konewkę, napełniłam ją wodą i zaczęłam podlewać. Sennie miała za zadanie wyrwać chwasty. Robiłyśmy prace i rozmawiałyśmy z babcią.
-Kiedy dziadek wraca? - zapytałam.
-Wczoraj wieczorem wyjechał, w rano poniedziałek wróci.
-To dobrze, prawda? A czemu kupujecie te obrazy?
-Są piękne. A w ogóle to brakuje nam tylko tych trzech obrazów z kolekcji. - babia miała cały dom w obrazach Tiija Van Glora. Kochała sztukę. Nawet sama szkicowała i malowała. Najczęściej kwiaty. Ubóstwiała je.Często też rysowała swoje koty. Miała ich cztery: Rudy kot z białym pyszczkiem to Gittroy, czarno - szary to dziewczna - Titi, kotek "panterka" miał na imię właśnie Panterka, a biały pers - Herp.
Spędziłyśmy u babci jeszcze dwie godziny, a potem spacerkiem poszłyśmy przez skróty przez las. Przez bór droga była krótsza o połowę, ale nie było tam ścieżek od strony, którą szły. Dopiero później są dróżki, ławeczki, latarnie, fontanny. Byłyśmy już w centrum tego lasu. Musiałyśmy przejść przez strumyk. Nie był on duży, ale miał 4 metry, musiałyśmy więc umiejętnie przez niego przejść, tak, aby nie wpaść do wody, bo sięgała ona ponad kostki.
-O ironio, z drugiej strony był most, ale to z drugiej strony, żeby przejść do "serca lasu". - zmęczona z trudnością skakałam po kamieniach...w ogóle w całej rzeczce było ich mnóstwo.
Tak mniej więcej wygląda środek lasu. Oczywiście jest tam mnóstwo drzew i kwiatów.Ale mniejsza z tym.
Byłyśmy już z drugiej strony, przy ławeczkach i fontannie, usiadłyśmy chwilę.
-Zmęczyłam się, a ty? - zapytałam.
-Ech..no...-obie dyszałyśmy ciężko. kamienie były małe i daleko od siebie, musiałyśmy baaardzo ostrożnie przejść na drugą stronę.
-Idziemy?
-No.- Szłyśmy dalej już spokojnym spacerkiem, rozmawiając o czym popadnie.
Byłyśmy już w centrum miasta. Było około 20, musiałyśmy się pospieszyć, bo chciałyśmy jeszcze kupić koktajl mleczny. Zdążyłyśmy nawet usiąść w kawiarni. Zamykali o 21:30, my wyszłyśmy 15 minut przed zamknięciem. Weszłyśmy do domu.
-Ufff...padam z nóg, męczący dzień.- powiedziałam zsuwając się po drzwiach aż do podłogi.
-Głodna?
-No.
-Zrobić?
-No.
-Masz siaty?
-Mam.
-Robimy?
-No.
Po naszej mega interesującej rozmowie poszłyśmy zrobić obfitą kolację. Ja ugotowałam ryż, bo akurat miałyśmy go w szafce, obrałam marchewkę, pokroiłam ogórka i zrobiłam sałatkę według mojego przepisu z:marchewką, ogórkiem, majonezem, jajkiem i tuńczykiem. Dało się zjeść, bynajmniej mi smakowało. Sennie też nie narzekała. Ale nie ważne. Ona upiekła kurczaka i miałyśmy obiado-kolację. Godzinę później nie było już nic na naszych talerzach, a my najedzone pozmywałyśmy, nakarmiłam rybki, a ona kota i poszłyśmy na górę.. Kolejny fajny dzień do opisania w pamiętniku...ale przedtem umyć twarz i ogólnie zachować higienę.
Skończyłyśmy opisywać nasz dzień w pamiętnikach i już miałyśmy iść spać.
-Sennie..
-Co? - wymruczała śpiąca.
-Wiesz, że o czymś...kimś zapomniałyśmy?
-Co?
-Miałyśmy wieczorem iść do Rotatey...
-O cholera. Teraz mi to mówisz?
-Dobrze, że chociaż sobie przypomniałam. - spojrzałam na zegar ścienny nad szafą. Była 22:43, za późno, aby odwiedzić przyjaciółkę...
-Zadzwonić?
-No...ale czekaj, nie śpi?
-Nie, raczej nie, ona się kładzie po 23... tak myślę.
-Nie ważne, dzwoń. - powiedziałam, po czym podałam przyjaciółce komórkę.
-Jaki ona ma...?
-79...
-A już pamiętam, dzięki.
-Nie ma za co, dosłownie, nie ma za co, bo nie dałaś mi powi...
-Cicho...halo? halo? Rota? Sorry, że tak późno...a nie śpisz, to dobrze...tak...tak, właśnie...miałyśmy przyjść, przepra...-wyrwałam telefon przyjaciółce.
-Nie mogłyśmy, sorka, byłyśmy u babci, a potem przez las...no tak, tak, skrótem...no...tak...dlatego, ale jutro będziemy i...-mówiłam bardzo szybo, a po chwilo Senni wzięła telefon.
-Halo...tak to znów ja, to jutro będziemy...tak...okej...pa...dobranoc, no papa.
-Paaa, dobranoc - nachyliłam się nad telefon, a Sennie w tym czasie odwróciła głowę. Miałam usta na wysokości jej ust...
-Nie powinnyśmy tego robić, przyjaciółki tego nie robią! - powiedziała Sennie.
-Wiem...nie powinnyśmy były...
-Jestem na nas zła!
-Ja też, ale nie mogłyśmy!
-Też coś!
-Bynajmniej zadzwoniłyśmy. - można było usłyszeć w moim głosie nutkę radości, ale i tak byłam smutna, że zapomniałyśmy...
-Jutro trzeba będzie do niej iść.
-Wiem. Ale dzisiaj byłyśmy zmęczone i było późno. Ona rozumie, że szłyśmy przez las.
-Nom.
-Ok, chodź spać.
-Dobranoc.
-Dobranoc....co Ci powiedziała?
-Że nic się nie stało, że i tak by nam nie otworzyła, bo się kąpała a poza tym mówiła, żebyśmy jej kupiły po drodze mleko, bo jej się skończyło.
-Aha.
-Nom.
-Dobranoc.
-Dobranoc. - zasnęłyśmy.
